In de 40 dagen tijd staan we stil bij het leven van Jezus op aarde. Hij werd gedragen door de Heilige Geest, maar ook verzocht door de duivel. Jezus wapent zich door te bidden tot zijn vader.
De stilte van de woestijn wordt weergegeven door de eenvoud van het stuk. In het midden van het hout is een tulp. De vorm van de tulp doet denken aan gevouwen biddende handen.

Het is donker om ons heen.
Maar Christus heeft de dood overwonnen.
In en door Hem kunnen we groeien en bloeien.
En mag de blijde boodschap verspreid worden.

De oude stronken verbeelden het jaar dat achter ons ligt.
Voor velen een moeilijk jaar,
Maar we moeten de lichtpuntjes niet vergeten:
De gele bloemetjes van de winterjasmijn ertussen.
Aan de andere kant van de boog witte bloemen:
we weten niet wat komt.
Om de boog klimop:
God was erbij en zal er zijn!
We zien een klok die op 5 voor 12 staat met daarachter een spiegel:
we staan op de scheiding van 2020 naar 2021,
we kijken achterom en in vertrouwen vooruit!

In de adventtijd keken we uit naar kerst.
Nu is het kerst en nog steeds kijken we uit, maar nu naar Christus wederkomst.

Hij heeft dat bekend gemaakt.
Dat lezen we in Openbaring 22:16
"Ik heb Mijn engel naar je toe gezonden om deze dingen bekend te maken...
Ik ben de stralende Morgenster"

Het "uitzien naar" wordt weergegeven door het raam, daarachter zien we een ster op het hout, Christus kwam om te sterven aan het hout.

Helaas zien wij nu nog als door een gebroken spiegel (1Cor.13)
In het raam en ook in de spiegel zien we een kruis.