Jezus beklom met de apostelen een berg, daar zegende hij hen. ‘Zie ik ben met u, al de dagen, tot de voleinding van de wereld.’ Jezus onttrekt zich aan de ogen van de apostelen. Jezus is niet meer daar waar we Hem willen zien.

Een witte roos omgeven door fluitenkruid. Daaronder de apostelen, bloemen met een open hart naar de hemel, als beeld voor het openstaan voor de komst van de Geest.

Het graf is leeg,
De steen is weggerold...
En ze zagen de doeken opgerold liggen...
De druiven verwijzen naar het Avondmaal:
"We zien uit met groot verlangen naar Zijn verschijning, naar de bruiloft van het Lam, als Hij de wijn met ons nieuw zal drinken "
Wát een dag zal dát zijn!

Op het hout zijn 3 kruizen aan gebracht.
Om het hout heen een rood kleed als symbool voor Christus lijden.
De haan heeft gekraaid...
Het is donker op Golgotha...
Maar het mag ook weer licht worden!
In de opening van het hout is een steen gelegd naar aanleiding van de podcast: We mogen onze last van de zonde bij het kruis brengen.

Vandaag is het Palmzondag, dit verwijst naar de intocht van Jezus in Jeruzalem.
We zien daarom palmtakken op de weg, weergegeven door de jutezak.
De jutezak is ook een teken van verootmoediging.
In de opening van het hout is een witte calla, symbool voor lijden.
Bovenop zien we een "duif" als verwijzing naar de podcast van de afgelopen week:
Gebed om de Geest.